เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนแขกข้างห้อง(ที่มารู้ทีหลังว่าเป็นเก้ง) มาหาที่ห้อง ชวนไปคุยกับคนกลุ่มนึง ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่จากทาง Yes!+ (แต่ไอ้ตอนแรกเราไม่รู้หรอกว่าเค้าคือใคร)
ประเด็นที่เค้าคุยก็มีอยู่ว่า เคยรู้สึกว่าชีวิตเรามันมีอะไรที่มันไม่ได้อย่างใจบ้างมั้ย เราอยากทำอะไรในชีวิตให้มันดีขึ้นบ้างมั้ย อยากจะเปลี่ยนแปลงอะไรในทางที่ดีบ้างหรือเปล่า ฟังๆไปตอนแรกก็งงๆ ว่ามันจะมาไม้ไหนฟะ
***ที่บางกะลอร์มีกลุ่มคนที่ขอเรียกว่า "นักขอรับบริจาค" แวะเวียนมาหาตามบ้านเสมอๆ ไม่ว่าจะขอเสื้อผ้า ขอเงินเข้ามูลนิธิอะไรซักอย่าง(อ่านไม่ออกหรอก มันเขียนด้วยภาษาฮินดี กับ คานาดะ) ขอเงินไปจัดปาร์ตี้(อันนี้จะเป็นเด็กๆ) ขอเงินไปช่วยพิธีไหว้เจ้า อันได้แก่ พระพิฆเนศ เป็นต้น(กรุไม่ได้นับถืออ่ะ) ฯ เราก็ให้ไปตามแต่อารมณ์ ณ ขณะนั้น***
กลับมาเข้าเรื่องต่อ-->
เค้าก็พยายามหว่านล้อมเราเข้าประเด็นเหลือเกิน ไอ้เราก็จับประเด็นไม่ค่อยได้เลยก็แบ่งรับแบ่งสู้ไปก่อน มีอยู่คำถามนึงโดนมากๆ
เค้า: ถามว่าเราเป็นที่เท่าไหร่ของชั้นเรียน
เรา: ก็ตอบไปว่า 1 ใน 10
เค้า: แล้วไม่อยากเป็น 1 ใน 3 หรือ เป็นที่ 1 บ้างเหรอ
เรา: ไม่อ่ะ ขี้เกียจ
เค้า: ...................
สรุปไอ้ที่ว่าโดนอ่ะ โดนเค้าเต็มๆ ใบ้รับประทานไปเลย
คุยไปคุยมาสุดท้ายเราก็ตกลงใจแกมโดนขืนใจเล็กน้อยสมัครไป พร้อมจ่ายเงิน 2000 Rs.(คิดในใจว่าโดนเชือดหมูแล้วกรุ) ที่ตัดสินใจสมัครก็เพราะ แอบหวังเล็กๆว่า มันอาจจะมีความเปลี่ยนแปลงอะไรดีๆขึ้นในชีวิตบ้างก็ได้
สมัครเสร็จ จ่ายเงินเรียบร้อย ก็ยังไม่รู้ว่าพวกเฮียๆ เจ๊ๆ มาจากบริษัทไหนฟะ
เรียนที่อินเดียมาปีกว่า ภาษาไปไม่ถึงไหนเลย เฮ้อ
No comments:
Post a Comment